Muren

Iedereen kent wel de uitdrukking 'muren om je heen bouwen'. Dat die letterlijk genomen kan worden, laten onze huizen en andere bouwsels zien.
Hoe het zit met mentale bouwsels, de onzichtbare muren, laat ons leven ons zien.
Wanneer we muren om ons hart hebben gebouwd, laten we anderen niet toe om binnen te komen en ons echt te leren kennen. Wat voor muren we ook bouwen in onze geest, het zijn altijd muren om iets binnen te houden.

Het probleem met muren bouwen om iets binnen te houden is echter, dat er dan geen deuren zijn. Hooguit een raam om de rest van de wereld te kunnen aanschouwen en observeren. Deuren zijn gevaarlijk, want daardoor kan niet alleen jij naar buiten, maar kan een ander ook naar binnen. En dat wil je niet. Die ander mocht eens zien hoe je in werkelijkheid bent...

En hier hebben we dan de reden te pakken. Ergens schaam je je voor jezelf, als je bang bent dat een ander je ziet zoals je werkelijk bent. Maar waarom eigenlijk?
Zie je er niet echt uit als een fotomodel? Voel je je eigenlijk niet prettig in een driedelig kostuum? Vind je jezelf eigenlijk een kreng of een hufter, maar doe je aardig om geaccepteerd te worden? Ben je niet oprecht naar anderen toe? En ga zo maar door - allemaal negatieve ideeën en overtuigingen die we onszelf voorhouden, dag in, dag uit.

Dat een mens leert door herhaling, is gevoeglijk bekend. Ga maar na, een kind leert lopen door veel te oefenen en om te vallen. Lezen, schrijven, rekenen, fietsen, zwemmen... van hetzelfde laken een pak. Oefenen, herhalen, en nog eens herhalen, totdat we het kunstje onder de knie hebben. En wanneer we het een leuk kunstje vinden, gaan we ermee verder totdat we erin uitblinken.

Maar wat als je je eigen overtuigingen in dit licht bekijkt?
Hoe vaak heb je jezelf niet verteld dat je geen fotomodel bent? Of heb je dat niet van jezelf? Wie is ermee begonnen om je zelfvertrouwen over je uiterlijk te ondermijnen? Je moeder, de reclame-uitingen, 'de maatschappij'... vul maar in. Wie of wat het ook was, jij hebt het als waarheid geïntegreerd en je eigen gemaakt. JIJ zit met de gebakken peren. Of liever: een overtuiging die je in feite beter kwijt dan rijk kunt zijn.

Maar er is hoop. Een overtuiging is een gewoonte, en gewoontes kun je niet alleen aan-, maar ook afleren. Het kost alleen een hoop moeite. Ga maar na - je leert ook eerst fietsen op een driewieler, en later op een fietsje met zijwieltjes, voordat je 'los' fietst. En toch is het je gelukt. En zo is het met alles dat 'de moeite waard' is: niet makkelijk, maar wàt een opluchting als je het je eigen hebt gemaakt!

Ik ben druk bezig mijn eigen negatieve overtuigingen, mijn 'muren' te verwijderen. Om de donder niet makkelijk, en iedere keer weer een hele toer. Verbazingwekkend hoeveel het er zijn... en toch ga ik door met ze te slechten, stuk voor stuk!

Wordt vervolgd