Bang

Vorige week viel me opeens op dat mijn enkels wat gezwollen waren. Niks aan de hand, denk je. Zal wel van de warmte komen. Maar in tijd van 2 dagen heb ik nu een stel olifantspoten gekregen! Het is haast niet te geloven! Ik heb nóóit last van dat soort dingen!
Allereerst ben ik nagegaan of ik andere dingen had gegeten of gedronken dan ik normaal doe. Nee dus. Ook geen extra zout. Meer dorst dan anders? Minder plassen? Ook niet.
Wat nu?

Ik ben niet iemand die voor ieder wissewasje naar de dokter loopt, dus probeer ik een lichamelijk probleem altijd eerst op andere manieren uit te vogelen.
Zoals reeds eerder aangehaald: 'Als de leerling klaar staat, komt de leraar vanzelf.' Nou, ik wil gráág leren hoe ik hier vanaf kom!
Dus waar loop ik tegenaan? Dat zul je altijd zien - iets dat ik al een poos in huis had maar nog niet eerder iets mee had gedaan. Een MP3-opname van een interview met Carol Look. Zij is een EFT-master (EFT staat voor Emotional Freedom Techniques) en werkte veel met pijn-patiënten. Nu geeft ze alleen nog workshops en trainingen in EFT.

Goed, ik zit dus te luisteren en hoor haar zeggen dat 'je in gesprek moet gaan met je lichaam'. Okeeeeeee... enig idee hoe dat in zijn werk gaat? 'Leg je hand op de zere plek en zeg zoiets als "Hallo onderrug. Wat is er aan de hand? Wat hou je vast dat deze pijn veroorzaakt?" of woorden van gelijke strekking. We zijn geneigd om pijn weg te duwen, ons lichaam te negeren en niet te luisteren naar wat het ons wil vertellen. Het lichaam is ontzettend wijs, en heeft een gigantisch vermogen tot zelfgenezing. Dus stel je vraag, erken je lichaam en dat het je probeert te helpen. En dan luister je goed naar wat voor antwoord je krijgt. Soms zijn het woorden, soms beelden, soms iets anders, maar je KRIJGT antwoord.'

Zit ik me daar dus een beetje belachelijk te voelen, maar mijn enkels en onderbenen zijn onderhand zo gezwollen dat het zeer doet. Nou ja, baat het niet, schaadt het niet...
Dus ik mijn handen op mijn enkels gelegd. 'Hallo enkels. Sorry dat ik jullie heb verwaarloosd door niet eerder te luisteren, maar vertel me alsjeblieft wat er aan de hand is.' En wat denk je? Hoor ik glashelder in mijn hoofd: 'Ik ben bang.'

Ik ben bang?! Waarvoor dan?
Kijk, dat je spanning vasthoudt in je nek en/of schouders, is onderhand algemeen bekend. Maar angst vasthouden in je enkels?! De enige keren dat ik dikke enkels had, was toen ik op het laatst liep tijdens mijn zwangerschappen. En dat is echt verleden tijd, zwanger ben ik heel zeker niet.

Wat dan? Opeens had ik het idee dat ik dit moest 'toetsen' aan wat Louise Hay erover zegt in haar boek Je kunt je leven helen, dat ik al eeuwen heb liggen. Een goed boek, met psychologische inzichten en positieve affirmaties die hout snijden. En wat denk je?
Enkel: [Vertegenwoordigt beweeglijkheid en richting.] Ik ga makkelijk voorwaarts in het leven.
Oedeem, waterzucht: [Wie of wat willen we niet laten gaan? Wat zijn we bang om te verliezen?] Bereidwillig en blij laat ik het verleden los. Het is veilig om dingen van me af te zetten. Ik ben nu vrij.
Wanneer ik dit alles bij elkaar optel, kom ik tot de volgende interpretatie: ik ben blijkbaar bang om voort te gaan, bang voor de toekomst.

Hmm, als je het zo bekijkt is het geen wonder dat veel zwangere vrouwen de laatste weken voor de bevalling last hebben van dikke enkels. Je leven verandert tenslotte radicaal na de geboorte van een kind.

Maar nu komt het: ik ben met veel dingen bezig, vooral mentaal. Ik ben onder andere aan het proberen om andere wegen te vinden om extra inkomen te genereren. En blijkbaar heb ik iets gevonden dat zou kunnen werken, want anders zou mijn lichaam niet zo hebben opgespeeld. En ja, succesvol zijn - dat is onbekend. En van onbekende dingen worden we vaak een beetje bang. Maar dat het zó erg zou zijn...

Wordt vervolgd.