Opwaarderen

Gisteravond zat ik te lezen in de klassieker van Napoleon Hill, Think and Grow Rich. Het is al een oud boek, geschreven tijdens de Grote Depressie in de Verenigde Staten in de jaren '30. Wat ik tegenkwam was het volgende gedichtje. Ik heb geen idee wie het heeft geschreven, maar bij mij sloeg het in als een bom. Het ging erover dat je het Leven kon zien als een werkgever.

I bargained with Life for a penny,
And Life would pay no more,
However I begged at evening
When I counted my scanty store.

For Life is just an employer,
He gives you what you ask,
But once you have set the wages,
Why, you must bear the task.

I worked for a menial's hire,
Only to learn, dismayed,
That any wage I had asked of Life,
Life would have willingly paid.

Een vrije vertaling:

Ik onderhandelde met het Leven om een cent,
En het Leven wilde me niet meer betalen,
Hoe ik 's avonds ook smeekte
Wanneer ik mijn magere voorraad telde.

Want het Leven is slechts een werkgever,
Hij geeft je wat je vraagt,
Maar heb je eenmaal het loon bepaald,
Nou, dan moet je de last dragen.

Ik werkte voor een hongerloon,
Alleen maar om tot mijn ontzetting te leren,
Dat elk loon dat ik van het Leven zou hebben gevraagd,
Het Leven gewillig zou hebben betaald.
　
Ik heb het minstens 5x overgelezen, en dan met name het derde stukje. En hoe vaker ik het las, des te kwader werd ik. Woest! Laaiend!! Echt WITHEET!!!

Waarom? Ik voelde me belazerd, bestolen, jarenlang tekort gedaan.
WAAROM is mij dit niet geleerd? Waarom wordt ons niet onderwezen - door onze ouders, docenten, mentoren, en alle anderen die invloed hebben op hoe we denken - dat we het ZELF zijn die bepalen wat we waard zijn?!

Laat dit eens tot je doordringen. JIJZELF BEPAALT WAT JE WAARD BENT.

Even een zijsprongetje.
Een week of wat geleden hoorde ik het volgende in een interview: "Deserve doesn't exist. The sun rises for everyone, good or bad, it doesn't matter. The sun rises for everyone, and deserve doesn't exist."
Ik vond dat een mooie gedachte, dat 'verdienen' niet zou bestaan. Tenslotte hebben we allemaal wel iets waarvan we vinden dat we het wel (of juist niet) 'verdienen'.

Nog zo'n uitspraak: Je krijgt wat je 'verdient'.
Ho, stop! NEE! Je krijgt niet wat je 'verdient', je krijgt wat je verwacht, wat jij vindt dat je waard bent!

Oké. 'Verdienen bestaat niet'. Maar wanneer je dit combineert met de waarheid van het gedicht, wat krijg je dan? Dat JIJ degene bent die bepaalt wat je van het Leven verwacht te 'verdienen' aan loon!

Gedachten zijn de aansturing van je daden, en aan je daden, inclusief je uitspraken, kun je merken wat je vindt dat je waard bent.
Wees nou eens eerlijk; zou jij niet ook graag meer willen dan wat je nu hebt of bent? Zorg er dan voor dat je jezelf opwaardeert! Ieder computerprogramma heeft upgrades, omdat eraan gewerkt wordt het beter te laten functioneren. Waarom jij dan niet?

Wordt vervolgd